Найти
29.05.2024 / 20:281РусŁacБел

Всеволод Стебурако. Ничего со мной не поделаешь… Стихотворение

Всеволод Стебурако опубликовал на своей странице в фейсбуке новое стихотворение.

Нічога са мной не паробіш,
не выб'еш ніяк —
ні гэтае простае мовы,
ні з горла камяк

і з хаты апошняй
на ўзлеску,
з пустога вакна,
з двара,
дзе красуюць пралескі,
калі вясна,

гляджу
на зарослае поле,
што дзед араў,
на паплавы без коней,
на мёртвы стаў,

на лавы, дзе засядалі
аж да відна,
дзе потым стаяла самотна
гаспадара труна,

на весніцы, што праселі,
ушчэнт ураслі ў дол,
на пройму халодных сенцаў,
на доўгі стол,

дзе шклянка ў шаснаццаць граняў,
што не наліць
за ўсіх тых, каго не стала
і не баліць…

Читайте также:

Всеволод Стебурако. Пасля. Стихотворение

Усевалад Сцебурака. Зямля як казка. Верш

Всеволод Стебурако. Самотны конь знікае ў тумане… Стихотворение

Nashaniva.com

Хочешь поделиться важной информацией
анонимно и конфиденциально?

Клас
5
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
2
Абуральна
0
2
Anatol Starkou/ответить/
29.05.2024
Верш мог называцца ГЛЯДЖУ. 
І акрамя назвы гэтаму паэту нельга было пісаць у вершы больш нічога.

ГЛЯДЖУ 
паводле Anatol Starkou:

Гляджу, блін, налева,
Гляджу, блін, направа.
Ўсё красно-бело
Нішто ні згінела,
Нішто ні прапала,
Калі йшло направа,
Але не  налева.

Навошта ж радзіўся я ў той Беларусі,
Калі мае клёцкі пасьціся тут мусяць?
Чтобы оставить комментарий, пожалуйста, включите JavaScript в настройках вашего браузера
Чтобы воспользоваться календарем, пожалуйста, включите JavaScript в настройках вашего браузера
ПНВТСРЧТПТСБВС
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930