Знайсці
22.09.2022 / 15:03 15

«Пажылі добра» — маналог спецкара «Новай газеты» пра мабілізацыю, у якім ён разважае, чаму ў Расіі ўсё так, як ёсць

«Так дзяцей люблю, так украінцаў шкада, але пайду на вайну, бо што я магу», — так разважае аўтар паважанага расійскага незалежнага выдання. Маналог спецкара «Новай газеты» на тэму мабілізацыі дазваляе зразумець, як мысліць «неагрэсіўная частка» расіян. І гэта зусім не так, як актыўная частка ўкраінцаў ці беларусаў, якія не толькі мысляць, але і дзейнічаюць.

Спецкар «Новой газеты» Іван Жылін з сям'ёй 

«На гэты раз галоўнакамандуючы мяне не перайграў, — піша Іван Жылін. — У лютым я не верыў, што баявыя дзеянні ва Украіне пачнуцца. Потым не верыў, што яны працягнуцца доўга. Але калі 13 верасня Дзмітрый Пяскоў заявіў, што гаворка пра мабілізацыю пакуль не ідзе, а 20-га журналісты крамлёўскага пула анансавалі тэрміновы зварот Уладзіміра Пуціна, стала зразумела: частковая мабілізацыя будзе.

У арміі я не служыў, але ў запасе знаходжуся. Папросту кажучы, адпраўлюся ў поле пасля месячнай вучэбкі, без асаблівых навыкаў. Яшчэ прасцей — паваюю нядоўга. Буду прасіцца ў СПА — у чыстую абарону. Або ў інжынерныя войскі, войскі сувязі.

Нікога не хачу забіваць. А адправяць на перадавую: чорт ведае, ці змагу націснуць на курок.

Але касіць не буду. Хоць магчымасць, можа, і ёсць.

Але, па-першае, з краіны цяпер без дазволу ваенкама не выедзеш. Па-другое, мае сябры, мае сваякі — не змогуць адкасіць нават пры вялікім жаданні: ні ў каго няма грошай на жыццё за мяжой, у некаторых і на квіткі грошай няма. Як я змагу глядзець у вочы бацькам, калі яны адправяць малодшага сына, а я, старэйшы, адседжуся?

Я не часта ўкладваю дзяцей спаць. Але ўчора ўвечары вырашыў зрабіць гэта замест жонкі. Цяпер я буду старацца ўкладваць іх часцей — да моманту, пакуль не знайду ў паштовай скрыні позву. Засынаючы, малодшая дачка, якая нарадзілася ў Севастопалі (я быў сабкорам «Новай» у Крыме ў 2015—2018 гадах), сказала, што хацела б пабываць там яшчэ раз: каб пабачыць дом, у якім мы жылі, і поле макаў побач з ім. Ах, крымскія макі! Крымскае мора, Крымскія горы. Крымскае гора.

Як восем гадоў таму я не разумеў, што паўвостраў, створаны, каб людзі сузіралі яго прыгажосць, стане адпраўным пунктам такога расколу, такой бяды! Не верыў і не думаў, што адбудзецца тое, што адбываецца цяпер.

Наіўна было адмахвацца ад кепскіх думак і будаваць уласны ўтульны свет. А ён да лютага быў добрым: я аб'ехаў (у асноўным, камандзіроўкамі) палову Расіі: ад Смаленска да Хабараўска. Паспеў пажыць па некалькі гадоў у чатырох гарадах.

Не так шмат быў за мяжой: адзін раз у Францыі, адзін раз — у Кыргызстане, пару разоў — у Беларусі, адзін — ва Украіне.

Кіеў у 2015 годзе быў шчодры і пекны. І мне было няёмка падаваць у гатэлі расійскі пашпарт. Але адміністратара ён анітрохі не збянтэжыў — гэта была вельмі ветлая жанчына. І іншыя людзі: прадаўцы ў крамах, таксісты, людзі на вуліцах — простыя кіеўцы, — таксама былі ветлівыя. Нікога не бянтэжыла мая руская мова, ды і ўсе ўмелі на рускай.

Ніякага разумення ад гэтых людзей я цяпер не чакаю. Я і сам сябе не разумею. Якая будучыня ў мяне цяпер? Забіваць ці быць забітым.

1 верасня мы з жонкай адвялі старэйшую дачку ў першы клас. Я тады падумаў: бо толькі дзеля гэтага і варта жыць — каб глядзець, як няўпэўнена стаіць пад таблічкай «1 Г» тваё дзіця, каб давесці яе да парога школы і каб потым на гэтым жа парозе яна кінулася цябе абдымаць — пасля першага навучальнага дня. І каб вы пайшлі потым у кавярню і яна шумела з іншымі жэўжыкамі ў гульнявым пакоі, каб вечарам тлумачыць ёй граматыку, а на ноч — чытаць кнігу.

Ніякага іншага сэнсу ў жыцці няма.

Ніякія выдуманыя вялікія ідэі (а яны заўсёды выдуманыя) і вялікія страхі (не заўсёды маюць пад сабой глебу) не вартыя нават хвіліны страчанага сямейнага шчасця. Мільёны ўкраінцаў ужо страцілі яго. Многія з іх — назаўсёды.

Напэўна, адзінае апраўданне таму, што і мы павінны губляць гэта шчасце, — трэці закон Ньютана: сіла дзеяння роўная сіле процідзеяння. Жыццё такім чынам знаходзіць баланс.

Шкада, што гэты баланс наогул давялося парушаць», — падсумоўвае Іван Жылін.

Nashaniva.com

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй
ананімна і канфідэнцыйна?

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна
6
Скукотищааа / адказаць
23.09.2022
Читайте внимательно, лояльность государству, которое обеспечивает приемлемый уровень жизни - это как раз характерно для обывателя, который будет готов, в том числе, и встать на его защиту, если представители государства заявят, что этот уровень жизни находится под угрозой.
0
Читайте внимательно / адказаць
23.09.2022
Скукотищааа, опять ваши фантазии, во-первых - в статье ни слова не сказано про это, во-вторых - нормальные и образованные люди разделяют понятия государство-лидер-народ - эти понятия не разделяют лишь в фашистских и нацистских режимах, как это было у нацистов с их идеологией «Один народ, один рейх, один фюрер», что-то похожее мы сейчас наблюдаем и в РФ. Поэтому защищать государство - не равно защищать фюрера и его преступный режим. И финальное - кто угрожает его гусарству на территории Украины? На территории Украины гражданам РФ вообще нечего делать - по всем международным законам они будут считаться там агрессорами и оккупантами. Поэтому, если бы он хотел защищать своё государства, то никогда не поехал бы воевать и уничтожать другой народ на территории другого государства. А если он это делает из-за больных призывов его власти - значит он оккупант, значит он защищает власть, а не свою страну, и не свою семью! Вы изначально используете false statements. Но даже если следовать вашей логике об обеспечении «достойного уровня жизни» - по данным Росстата - реальных доход россиян падает уже более 8 лет подряд. О каком уровне идёт речь? Получается, что именно путинский режим ставит под угрозу благосостояние российских граждан. Получается, что рос. граждане должны воевать именно против путинского олигархического режима, который загоняет народ в нищету, а не против соседних стран и народов! Кроме того, по данным того же Росстата - более 22 млн россиян до сих пор живут за чертой бедности. И в этом как никто виноват именно Путин и его вертикаль, которые у власти уже более 22х лет. И это в стране, где столько природных ресурсов, но они принадлежат не народу, а ограниченному кругу путинской дружков олигархов. Более 90% всего благосостояния в РФ, принадлежит лишь 3-5% населения. Только вдумайтесь в эти цифры.
0
Дзяніс / адказаць
25.09.2022
Дзякуй "Новай газэце" за гэты артукул. Дапамагло канчаткова усё зразумець пра так званую "рускую інтелігенцыю". Мур на мяжы з Расіей павінен быць збудаваны.
Паказаць усе каментары
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ JavaScript пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ
пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ...
Каб скарыстацца календаром, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
2021 2022 2023
верасень кастрычнік лістапад
ПН АЎ СР ЧЦ ПТ СБ НД
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31